AKTYWNOŚĆ EDUKACYJNA

Takie uczestnictwo, taka aktywność edukacyjna jest jednak uwa­runkowana dwoma czynnikami: po pierwsze ludzie ci muszą mieć is­totnie wolny czas, który zamierzają zagospodarować i po drugie ludzi tych musi być stać na to, żeby wziąć czynny udział w tego rodzaju zajęciach. Wspominam o tych warunkach dlatego, że w na- szyn. kraju w chwili obecnej;a hyc może jeszcze przez kilka najbliższych lat jeden z tych warunków może nie byc spełniony,gdy­by chciec na wzór zachodni organizować działalność edukacyjną w placówkach kulturalno-oświatowych. Głęboki kryzys gospodarczy, konieczność „zaciskania pasa”,do którego rząd ciągle nśwołuje, powoduje to,że dorosła społeczność nie dysponuje czasem wolnym ponieważ musi zdobywać bądź środki na utrzymanie bądź tov/ary, przedmioty codziennego użytku. Na ogół podejmuje się edukację z motywacji instrumentalnej a więc taki wysiłek, który się opłaca przez to, że daje dodatkowe kwalifikacje, dodatkowe umiejętnoś­ci, które można wykorzystać w celu zdobywania środków material­nych. Dlatego też w chwili obecnej organizacja i proponowanie udziału w rozmaitych kursach dla dorosłych jest również cechą charakterystyczną dla placówek kulturalno-oświatowych. Jednocze­śnie instytucje te prowadzą również inne formy pracy a więc nie- edukacyjne a reakreacyjne, rozrywkowe, a także czasami imprezy masowe, które również znajdują swoich zwolenników. Nie oznacza to, że w placówkach kulturalno-oświatowych nie funkcjonują zes­poły, w których braliby udział uczestnicy motywowani nieinstru- mer.talnie. Owszem są takie zespoły, ale ich liczba maleje, >.ak jak maleje w ogóle liczba placówek kulturalno-oświatowych w tem^ pie około 700 rocznie od roku 1980.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!