DZIAŁALNOŚĆ UPOWSZECHNIENIA

My­ślę, że działalność upowszechniania kultury oparta jest, jeśli nie wyłącznie to głównie, o takie właśnie selektywne rozumienie kultury. Jak zauważyła Jadwiga Chwała: „Z praktyki wiemy,że wie­le wartości kulturowych, wiele tradycyjnych norm, zwyczajów i obyczajów starano się wręcz wykorzenić i ośmieszyć, gdyż sprze­czne były z nowym programem kształcenia i wychowania człowieka” Chwała, 1986, 45/.Z punktu widzenia moich rozważań istotne jest to, że wspólną cechą obydwu modeli upowszechniania kultury – to jest zarówno te­go opartego o zasób ogólny jak i tego, który oparcie swoje znaj­duje w określonym kanonie kultury – jest charakterystyczne dla nich wartościujące rozumienie kultury przez „K”.W obu wyróżnionych powyżej wariantach upowszechnianie kultury odpowiednie jest do potrzeby integracji ogólnej społeczeństwa polskiego. /W przypadku modelu opartego o zasób ogólnospołeczny kultury pisze o tym również Marcin Czerwiński – Czerwiński,1985, 5/ Stąd działalność ta znalazła szerokie zastosowanie w różnego szczebla placówkach państwowych. Spodziewać się również można,że mecenat państwowy nadal będzie zainteresowany szczególnie tym właśnie modelem pracy kulturalnej. Jednak sprawą o zasadniczym tu znaczeniu jest to, że model upowszechnieniowy i oparta na nim działalność są nieadekwatne do potrzeb środowiska lokalnego.Dzie­je się tak, ponieważ działalność oparta o rozumienie kultury przez „K” /zarówno przy ogólnym zasobie kultury jak i określonym jej kanonie/ wyklucza z pola swego działania lokalny, środowisko­wy zasób kultury, a więc kulturę przez „k”. Stąd, jak sądzę,śro­dowisko lokalne zainteresowane będzie działalnością kulturalną opartą o rozumienie kultury przez „k”.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!