GŁÓWNA FUNKCJA ANIMACJI

Jak już wspomniałem, aby odpowiadać wyartykułowanym potrzebom środowiska lokalnego animacja musi być specyficzną formą działal­ności kulturalnej w istotnych sprawach różną od upowszechniania kultury. Zarysuję teraz wstępnie model tak właśnie specyficznie rozumianej animacji i wskażę na różnice.Główną funkcją animacji ma być ożywianie środowiska lokalne­go. Przy czym odnosząc tę funkcję do potrzeb kulturalnych tego środowiska należy zauważyć, że funkcją tej działalności będzie tu ożywienie tych potrzeb, a więc zaczynając od ujawnienia, uwy­raźnienia, zintensyfikowania. Wszystkie te zabiegi ograniczają się jedynie do oddziaływania na istniejące już w środowisku lo­kalnym potrzeby. Sensu stricto rozumiana animacja różniłaby się więc w istotny sposób od upowszechniania kultury, które – jak już wspomniałem – zakłada nie tylko upow­szechnianie określonych zasobów kultury, ale również upowszech­nianie potrzeb kulturalnych, a więc ich kreowanie czy kształto­wanie „Cechą istotną sensu stricto rozumianej animacji jest również, ‚w konsekwencji powyższych ustaleń jej neutralność aksjotyczna,to znaczy niewartościowanie wyartykułowanych potrzeb kulturalnych. Neutralność ta opiera się na relatywistycznym rozumieniu kultury, charakterystycznym dla antropologii społecznej i kulturowej. /Na ten ostatni rodowód animacji zwraca uwagę Czerniawska, 1984,161/. Stąd zamiast o kulturze przez „K” mówi się tu o kulturze przez „k”. Hóżni to zasadniczo animację od pedagogicznie, a więc i war- tościująco nastawionej działalności upowszechnieniowej.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!