Tag Archives: nie kop pana bo się spocisz

ISTOTNE ZAGADNIENIE

 

Istotnym zagadnieniem jest takie ukształtowanie relacji między samorządową strukturą domu kultury a jego kadrą zawodową, aby możliwe było efektywne urzeczywistnianie funkcji tej instytu­cji. Sprawa jest trudna. Kadra domu kultury jest podporządkowana hierarchicznie, samorządy natomiast nie. Ponadto, ustanowienie samorządnej struktury domu kultury nie rozstrzyga zakresu tej sa-. samorządności. W zakres kompetencji samorządu może wchodzić lub nie powoływanie kadry. Są więc możliwe w tym zakresie dwa warian­ty rozwiązań:a/ samorząd rozwinięty /pełny/ obejmuje również kompetencję do powoływania kadry; wówczas pracownik staje się funkcjonariu­szem samorządnej grupy,b/ samorząd niepełny implikuje jedynie prawo do współdziała­nia z pracownikami, którzy wykonują zadania rzeczowe powierzone przez dyrektora. W sprawacfe kadrowych samorząd może tylko składać wnioski i postulaty. Rozstrzyganie tych i innych Spraw związanych z samorządnością w domu kultury /czy z samorządnością domu kultury/ winno być świa­domym działaniem, ukierunkowanym nie tyle czyjąś wygodą i ambi­cją, co określonym założeniem strategicznym, realizującym przy­jęty model domu kultury, najbardziej przydtny w danym typie śro­dowiska, realizujący najpełniej założone funkcje działalności kulturalno-oświatowej.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!

WE WSZYSTKICH ROZWIĄZANIACH

 

Oczywiście, we wszystkich tych rozwiązaniach mogą znaleźć za­stosowanie samorządy klubów, sekcji, kół, zespołów i pracowni, w zakresie działalności których znajdą się sprawy tamtych struktur. Rozwiązanie’ drugie całkowicie demokratyzuje strukturę i funkcjo­nowanie domu kultury. Rozwiązania pierwsze i trzecie nie prowadzą wprost do demokratycznego funkcjonowania domu kultury, chociaż „duch samorządności” /A.Kamiński/ może byc tam również obecny,co będzie jednak funkcją stylu kierowania, a nie jego struktury.Drugie rozwiązanie ma liczne zalety, ale pewne z nich są wła­ściwe dla obu rozwiązań /pierwszego i.drugiego/: umacniają samo­rząd terytorialny, wiążą ściśle funkcjonowanie domu kultury z as­piracjami i potrzebami środowiska, mogą stanowić przesłankę dla zgoła nowych zastosowań w zakresie całokształtu organizacji,pro­gramowania i finansowania domu kultury.Oba te rozwiązania realizują samorząd na dwóch głównych szczeb­lach organizacji: naczelnego kierownictwa i komórek podstawowych. W praktyce takiego środowiska, jakim jest gmina, między tymi dwo­ma szczeblami oprócz powiązań funkcjonalnych wystąpią w samorzą­dach również powiązania personalne, co ułatwi współdziałanie. Wszakże generalną zasadą samorządności jest respektowanie odręb­nych właściwości każdego samorządu. Struktury samorządowe nie mo­gą przybierać postaci hierarchicznejjgdyż hierarchizacja prowadzi nieuchronnie do ograniczenia lub też do zniesienia samorządności. W hierarchicznym „samorządzie” kolektywne kierowanie jest jedynie „resztką” po samorządności. Wszelkie organy samorządowe odpowia­dają za swoje funkcjonowanie wyłącznie przed własną bazą społecz­ną, którą bynajmniej nie stanowi jakaś suma samorządnych grup,ale zbiorowość uprawniona do samorządnego funkcjonowania.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!