Tag Archives: pgnig termika sa warszawa modlińska 15

TOŻSAMOŚĆ KULTUROWA – WYMIAR SPOŁECZNY I INDYWIDUALNY

 

Większość instytucji upowszechniania kultury a szczególnie domy kultury są elementem współczesnego środowiska. Powstały w nieuchronnym procesie instytucjonalizacji życia, związanym z przyspieszoną urbanizacją. Zbyt krańcowe i chyba niesłuszne, bo tworzone w oderwaniu od realiów rozwojowych współczesnych spo­łeczeństw, są koncepcje całkowitego eliminowania instytucji i powrotu do życia opartego wyłącznie na bezpośrednich kontaktach.- Z drugiej strony mamy do czynienia z procesem deformacji podsta­wowych funkcji instytucji, które wyalienowały się ze środowiska i służą często interesom zamkniętych grup, a czasem tylko poje­dynczym osobom. Jednym z powodów takiego stanu były i są zjawi­ska totalitaryzmu, ograniczenia demokracji, brak poszanowania wartości. Pozwolę sobie na sformułowanie hipotezy, że demokraty­zacji życia społecznego musi towarzyszyć rekonstrukcja środowi­ska naturalnego, a ta z kolei nie jest możliwa bez jednostkowej grupowej tożsamości kulturowej, bowiem utożsamianie się z tak abstrakcyjnymi i uniwersalnymi wartościami jak naród czy państ­wo musi byc zakorzenione w glebie, na której jednostka zostaje powołana do życia i na której wrasta w człowiekowi właściwe otoczenie czyli kulturę. Z przemianami w stosunkach społecznych idących od tak zwa­nych mas społecznych, przypominających strukturę hordy do właściwych współczesnym demokracjom struktur społecznych wiąże się zmiana relacji pomiędzy jednostką a środowiskiem.środowisko z miejsca, na które człowiek jest skazany, staje się miejscem z własnego wyboru; z miejsca danego przez anonimowe siły, staje się miejscem wykreowanym na miarę nie tylko potrzeb ale i aspi­racji może nawet marzeń, z miejsca, w którym druga jednostka jest przyczyną konfliktu w miejsce układanego wspólnie współży­cia, a więc kontaktów przynoszących radość i pożytek.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!

AUTONOMIA DOMU KULTURY

 

Jakkolwiek samodzielność domu kultury podporządkowanego gminie wydaje się większa /jest jednostką organizacyjną gospodarczo i prawnie wyodrębnioną/, to jednak dodatkowym czynnikiem ograniczającym jest jej resortowe przyporządkowanie. W chwili urzeczywistnienia własności komunal­nej i usamodzielnienia gmin pojawi się możliwość w pełni lokalne­go rozwiązywania wszelkich problemów organizacji i funkcjonowania domów kultury. Jego suwerenem stanie się gmina, jej rada narodowa* Czy będzie to droga prowadząca do autonomii domu kultury?Wszakże autonomia domu kultury, chociaż ma znaczenie dla zakre­su możliwej samorządności, automatycznie jej nie rodzi. Nie ma bo­wiem prostej zależności przyczynowej między autonomią a samorząd­nością’’. Autonomia dotyczy bowiem zakresu samodzielności jednos­tki organizacyjnej, a samorządność jest rozwiązaniem ustrojowym stosunków panujących w tej jednostce i systemu kierowania nią.Rozwiązania systemu kierowania domem kultury mogą pojsć w trzech kierunkach:a/ stworzenia kolektywnego zwierzchnictwa nad domem kultury,złożonego z rady grupującej przedstawicieli wszystkich sił społe­cznych reprezentowanych w gminnej radzie narodowej; rada ta „by­ła by wówczas organem samorządu terytorialnego, powołanym do ste­rowania domem kulturyjb/ wyłonienia w drodze demokratycznych wyborów spośród uczes­tników domu kultury rady czy kolektywnego zarządu domu kultury i przekazanie tej radzie uprawnień sterowania całą działalnością;c/ powierzenie samodzielnego kierownictwa określonemu pracow­nikowi, przy jedynie doradczym udziale jakiejś rady społecznej.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!