Tag Archives: prokopiusz z cezarei historia wojen

ZWRÓCENIE UWAGI

Aleksander Kamiński zwrócił uwagę na różnice w możliwych pozio­mach samorządności zdeterminowane samym wiekiem uczestników po­tencjalnego samorządu. A wiek nie jest przecież jedyną determi­nantą zróżnicowanych rozwiązań samorządowych, odgrywają tu dużą rolę. również inne czynniki,takie jak na przykład charakter głów­nej funkcji owej struktury /urząd państwowy, zakład produkcyjny, szkoła,dom kultury,stowarzyszenie, itp./, stopień jej samodziel­ności, rodzaj płaszczyzny działania, która ma zostać objęta sa­morządnością, doświadczenia samorządu, nastawienie do samorządno­ści, preferowany model kierowania, itd.W tych sporach nie odróżnia się też jasno problematyki włas­ności, jako ważnej determinanty systemu kierowania. Często dysku­sja o samorządzie jet bezwiednie kanąlizowana pomiędzy tenden­cją do uzurpacji i tendencją do delegacji uprawnień,gdy tymczasem zdrowy samorząd może być rezultatem jedynie wolnej umo- w y i to właśnie umowy z prawowitym właścicielem, obojętnie kto nim jests państwo, komuna terytorialna, spółdzielca, człon­kowie zrzeszenia, osoba fizyczna czy grupa osób fizycznych, fun­dacja prywatna czy społeczna, itd. Jakakolwiek próba ubezwłasno­wolnienia właściciela w procesie, ustanawiania samorządu lub przez samorząd, ignorowanie jego interesu, który jest barierą dla nad­miernych roszczeń konsumpcyjnych, musi prowadzić do patologii sa­morządu. Zdrowy samorząd wymaga bowiem wielkiej kultury współży­cia i respektowania prawa. Wzajemne zwalczanie się, wygrywanie przeciw sobie krzyżujących się interesów, maskowanie taktyk i strategii – wszystko to nie sprzyja rozwojowi samorządności. W naszych warunkach dominacji własności ogólnospołecznej, często mylnie nazywanej państwową, choć państwo jest tu tylko jej za­rządcą, rzekome dążenie do uspołecznienia tej własności poprzez samorząd przybiera często kształt faktycznego jej grupowego za­grabiania.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!

ROZMOWY Z PRACOWNIKAMI

W rozmowach z pracownikami domów i ośrodków kultury na temat nadciągających przemian można zidentyfikować trzy tendencje.Jed­na grupa – typ myślenie. ; nic się nie zmieni – to osoby, które nie przejmują się specjalnie tym co nas czeka w najbliższej przy­szłości wychodząc z założenia, że domy i ośrodki kultury były zawsze i nadal tak pozostanie jak było do tej pory, może tylko nieco biedniej.Druga grupa osób – typ myślenia: obawa przed zagrożeniem – po­strzega procesy demokratyzacji srodowisk lokalnych jako groźbę dla placówek upowszechniania kultury, zagrożenie ich bytu. Obawy te wiążą się przede wszystkim z mającymi nastąpić zmianami w for­mie własności /mienie komunalne/, a w konsekwencji lokalne władze mogą uznać inne potrzeby środowiska /żłobki, przedszkola, szkoły, ośrodki zdrowia itp./ za bardziej priorytetowe i przeznaczyć ba­zę, którą dysponuje dom kultury za zaspokojenie tych właśnie po­trzeb.Nreszcie trzecia grupa – typ myślenia: aktywne poszukiwanie swojego miejsca w środowisku – to wszyscy ci, którzy w procesach demokratyzacji środowisk lokalnych dostrzegają szanse zwielokro­tniające nadzieje na pracę zgodną z ich ambicjami i aspiracjami. Osobiście mam nadzieję, że pierwsi nie będą mieli racji; to, czego obawia się druga grupa będzie marginesem zjawiska i będzie dotyczyło placówek i ludzi rzeczywiście najsłabszych; największe natomiast nadzieje wiążę z oczekiwaniami trzeciej grupy. Nie będzie to jednak sytuacja łatwa i w pełni klarowna, gdyż jak słusznie zauważa Zbigniew Kwieciński /1985/i „…w toku roz­woju zachodzą zmiany nieodwracalne, dyskretne i o wzrastającej złożoności. Żaden etap nie może być przeskoczony, alę zarazem rozwój nie jest ciągły, przeciwnie, ma charakter pojawiających się kryzysów. Przejście na wyższy etap poprzedzony jest fazą de­strukcji”.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!