ŚRODOWISKO I ŻYCIE WSPÓŁCZESNEGO CZŁOWIEKA

Działalność domów kultury i osiągane przez nie rezultaty wys­tępują w określonych okolicznościach oraz zależą od wielu różno­rodnych warunków i ich układów. Wśród nich ważną rolę odgrywa społecznie zorganizowane środowisko, w którym dany dom kultury rozwija swoją aktywność. Współwyznacza ono bowiem zasadnicze właściwości i struktury postępowania ludzi – poprzez różnorodne związki i ich układy. Środowisko człowieka można by określić ja­ko dynamiczny system o wielu różnych elementach, aspektach i poziomach. Na jego najważniejsze wymiary składają się takie ce­chy, jak układy geograficzno-przyrodnicze, stopień uprzemysło­wienia, stosunki ekonomiczne, systemy społeczne i struktury psy­chologiczne. Na te ostatnie składają się przede wszystkim prze­konania i nastawienia poznawcze, emocjonalne i decyzyjne posz­czególnych osób w odniesieniu do otoczenia, w którym wypada im życ. Krótko mówiąc, tego rodzaju zjawiska psychologiczne będę na­zywać indywidualną koncepcją środowiska konkretnej jednostki, która współuczestniczy w kształtowaniu i realizacji tego syste­mu wartości. Wiele osób nie zdaje sobie wyraźnie sprawy z posia­dania takiego obrazu środowiska i jego złożoności, dzięki czemu nie rozwija odpowiedniej orientacji życiowej. Jeśli zamierzamy uwzględniać w naszych wysiłkach zawodowych wpływy środowiska i pragniemy oddziaływać na nie we właściwym kierunku, musimy li­czyć się też z posiadanymi przez współpracujące ze sobą osoby koncepcjami własnego środowiska. W przeciwnych przypadkach podstawy wyjściowe naszej działal­ności będą zubożone, niepełne i sami będziemy utrudniać sobie podnoszenie jej na wyższy poziom.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!