UCZESTNIK ZESPOŁU

Oznacza to, że każdy uczestnik zespołu identy­fikował się z celami grupy, akceptował jej normy, zinternalizo- wał wytworzone przez grupę wzory kulturowe, a instruktor był jak­by przewodnikiem grupy, osobą znaczącą dla większości jego człon­ków. Wytworzona podczas spotkań zespołu określona atmosfera,czy­li jak mówił A.Kamiński „duch grupy”, stanowiła o specyfice dane­go zespołu. Jeżeli hipoteza ta jest prawdziwa, wówczas stosunkowo łatwo można przewidywać bieg zdarzeń po likwidacji placówki kul­turalno-oświatowe jc Otóż po szoku, jaki niewątpliwie odczują członkowie zespołów po decyzji o likwidacji domu kultury, rozpo­czną poszukiwanie sponsora, czyli penetrację własnego środowiska w takim celu, aby odnaleźć określony podmiot gwarantujący zespo­łowi lokal – pomieszczenie, gdzie można by się spotykać oraz wy­nagrodzenie dla instruktora. Można założyć, iż pierwsze kroki skierowane zostaną do Kościoła. Jeżeli ta instytucja weźmie pod swoją opiekę dany zespół, wówczas w jego społecznym i kulturalno- -eaukacyjnym funkcjonowaniu niewiele się zmieni, bowiem zmiany nastąpią jedynie w treści, bowiem taki warunek niewątpliwie zos­tanie postawiony. Można przypuszczać, że Kościół zaakceptuje prze­de wszystkim zespoły o charakterze artystycznym. Przewidując bowiem reprywatyza­cję gospodarki, należy przewidywać, że w naszym kraju nastąpią takie regulacje prawne, iż łożenie na działalność kulturalno-oś­wiatową będzie opłacalna również dla prywatnych przedsiębiorców. Stąd można przewidywać, że po likwidacji domu kultury kilka zes­połów pracować będzie przy Kościele, kilka przy prywatnej cegiel­ni, a jeszcze inne przy fabryce guzików.

Cześć! Mam na imię Maja i jestem autorem wpisów, które znajdują się na tym blogu. Bardzo się cieszę, iż to czytasz. Oznacza to, że w pewien sposób moje wpisy Cię zainteresowały! Chciałabym Ci za to podziękować z całego serca i pozdrawiam Cię!